Doorgeslagen (deel 2)

(Dit is een vervolg op het stukje Doorgeslagen van een jaar geleden)

Gisteravond waren Anneloek Sollart, Francis Kenter en zoon Tom te gast bij Pauw & Witteman. Sollart maakte een paar jaar geleden de documentaire Rauw: over moeder Francis die haar zoon Tom alleen zogenaamd Raw Food te eten gaf. Daar was destijds veel over te doen, zoals in een uitzending van De Wereld Draait Door, waarin schrijver en redacteur Hugo Borst moeder Kenter orthorexic noemde. Inmiddels is het vervolg op de documentaire verschenen: Rauwer. Moeder en zoon eten nog steeds alleen onbewerkt, rauw eten.

Wat mij opviel in de uitzending van Pauw & Witteman, was dat mevrouw Kenter in een paar jaar tijd snel ouder is geworden en nog steeds graatmager is. Zoon Tom heeft gelukkig nog steeds een gezond ogend, bol toetje, maar aan bod kwam de groeiachterstand die hij schijnt te hebben en waar onder andere Jeugdzorg zich mee is gaan bemoeien.
Ik lees veel over voeding en ken de Raw Food-beweging een beetje. Sommige aanhangers maken de lekkerste gerechtjes en ik geloof dat er best een kern van waarheid zit in het enzymenverhaal (ongekookt eten houdt de enzymen intact). Maar in mijn ogen is de balans zoek, krijgen mensen inderdaad tekorten, is ontspanning ver te zoeken en lijden velen aan tunnelvisie. Er zijn inmiddels ook verhalen van Raw Foodies die gestopt zijn met hun 100% raw-dieet en nu inzien dat ze star en doorgeslagen waren (een voorbeeld is zelfbenoemd gezondheidsgoeroe Kevin Gianni).

Ik denk dat iedere voedselbeweging extremen kent. Op een Weston Price-forum zag ik laatst dat iemand een natuurlijk ijsje met banaan een suikerbom noemde en absoluut not done. Kom op. Maar al dat fruit dat Tom in bovengenoemde documentaire naar binnen werkt, lijkt me ook niet goed. Honderden appels en alleen maar vruchtensappen, smoothies, dadels en een paar noten. Ach, wie ben ik om mensen de les te lezen? Als je zelf niet gezond bent, kun je moeilijk met de vinger wijzen. En moeder Francis mag beweren dat ze gezond is, maar haar uiterlijk doet echt anders vermoeden.

• Doorgeslagen (Deel 1, met documentaire Rauw)
• Fragment in Pauw & Witteman (Nov '12)
• De Wereld Draait Door (Terugblik, item volgt na Andre Agassi)

Dehydrator

Ik moet u toch eens bijpraten over mijn dehydrator. Sinds vorig jaar heeft ie al vaak gezellig staan brommen. Aan de jaarafrekening van Essent te zien, klopt het wat men zegt: hij gebruikt nauwelijks stroom. Behalve dat hij in het gebruik voordeliger is dan een oven (soms heeft een proces 24 uur nodig), kan hij ook op lagere temperaturen opereren.

Zo heb ik al kruiden en overgebleven broccoli gedroogd; courgette-, kool- en bananenchips gemaakt; geconserveerde appelschillen voor heerlijke thee geprobeerd; kiwi- en perensnoepjes tevoorschijn getoverd. Fruitrolletjes, lijnzaadcrackers en appelfrietjes. Op dit moment zit er verse munt uit Erik's tuin in, om een gedroogd voorraadje van aan te leggen. En 'yoghurt drops': ronde snoepjes van yoghurt, gevuld met kiwi en banaan. Drie trays vol. De rest heb ik uit het schaaltje gelepeld. Lekker, man.

Zomerse drankjes

Toen ik gisteren een paar receptjes stuurde aan iemand die pas geleden een sapcentrifuge heeft gekocht, raakte ik geïnspireerd om zelf ook weer eens wat fruit in mijn machine te gooien. Twee appels en vier kiwi's, om precies te zijn. Heerlijk.

Vandaag stuit ik op een paar video's voor even gezonde, maar nog simpeler te maken drankjes. Geen sapcentrifuge nodig, alleen een goede keukenmachine of blender.

Laat de zomer maar komen. Ik ga alvast voorproeven. Proost.

Doorgeslagen

Terwijl ik deze zondagmorgen wakker word met Rudolph's broodpudding-muffins* en garnalenkroketjes in 24Kitchen, denk ik terug aan de drie jaar oude VPRO-documentaire die ik gisteren op YouTube zag. Een moeder houdt zoveel van haar zoon, dat ze hem alleen maar Raw Food laat eten. Want alle andere voeding is slecht.
Ik ken de principes van Raw Food en ik geloof ook dat onbewerkte producten in hun natuurlijke staat, met al hun enzymen nog aanwezig, veel goeds kunnen doen. Ik heb creatieve Raw Foodies gezien die echt niet alleen sla eten, maar receptjes bereiden om je vingers bij af te likken. Ik maak ook weleens zo'n gerechtje. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat vers beter is dan verpakt en dat veel kant-en-klaar spul bomvol rotzooi zit. En mij maak je tegenwoordig ook blijer met een frisse salade dan met een gefrituurde hap.

Maar is het toverwoord hierin niet evenwicht? Moet je niet af en toe iets lekker slechts eten en daar gruwelijk van genieten? Is slecht trouwens wel zo slecht? En what about het sociale aspect? Is deze moeder wel zo gezond bezig? En straalt ze dat zelf uit?

(*Broodpuddingmuffins zonder streepje zou volgens de spellingcontrole vervangen moeten worden door Sickbuildingsyndroom. Misschien kunnen we die dingen beter búiten eten).

Let's juice!

Gewoon een sapje van wat ik in huis heb.

Ik kan bijna niet geloven dat er broccoli in dit romige oranje drankje zit. Toch zag ik mezelf de groene roosjes erin doen. Heerlijk. Het smaakt naar limonade.

Leuke post uit Engeland

'Karin, Big Juicy Love. Jason xx'

(Oftewel: het gesigneerde boek van The Juice Master lag in mijn brievenbus).

Sap(perdeflap)

Leuk! Ik hoor net dat ik een gesigneerd boek van Jason Vale (The Juice Master) thuisgestuurd krijg. Dit naar aanleiding van de pas verschenen app '7 lbs in 7 days' voor de iPhone/iPad. De eerste twintig reviewers met een positieve recensie ontvangen het boek.

Die positieve reactie op de goed verzorgde app was welgemeend. Ik ben dol op Jason, zijn oprecht enthousiasme en vooral zijn recepten, waar je ook van kunt genieten als je niet af wilt vallen (zoals ik).

Help me herinneren dat ik morgen verse gember koop.