Het bad

(Vervolg op het blogbericht Dapper)

Erik had het bad ook buiten zien staan, zei hij 's avonds. Hij vond het meer iets voor kabouters. Laat het nu precies zijn wat ik zocht! Ik pas er helemaal in. En dat zegt iets over mij, ja.

Ha!

Bad & douche. Marion had het goed geraden. Dat is voor toekomstige verjaardagen ook handig; badspulletjes zijn weer welkom. Wel zo natuurlijk mogelijk, graag. Daar ben ik tegenwoordig van.*

Dapper

Ik schenk een kopje thee in, kijk nog even naar de regen die tegen de ramen slaat en ga zitten. Mijn billen hebben echter de bank nog niet geraakt of ik veer weer op.
Wat staat daar nou bij het grofvuil? Ik loop naar het raam om het wat beter te zien. Opgewonden pak ik de telefoon en bel Erik. Die is er niet. Een sms'je dan. Geen reactie. Ik wil eigenlijk dat hij even mee gaat kijken, want het lijkt wel een bestelling van het universum. Eerlijk gezegd durf ik niet alleen. Ja, als 't donker is, misschien.

Ik ga zitten en pak mijn boek. Sta weer op en kijk nog een keer. Tegen de tijd dat het donker is, is het item natuurlijk weg. Als het voor mij bestemd is, staat het er straks echt nog wel, zeg ik tegen mezelf. Ik ga weer zitten. En sta weer op. Als ik dat ding wil uitproberen, moet ik eens durf tonen. Ik trek mijn jas aan, denk er niet meer over na en loop naar beneden. Naar buiten. En schaamteloos op het ding af. Dan slik ik. Het is groter dan ik dacht. Modderig. En anderszins vuil. Wat nu? Wel of niet meenemen? Ik til het een beetje op en laat het regenwater eruit lopen. Test of ik het kan tillen. Sleep het ding vervolgens de straat over, de gang in, twee trappen op en naar binnen.

Op één van de losse onderdelen zitten andermans haren. Het zou schelen als ik wist wie het buiten heeft gezet. Ik haal schoonmaakazijn uit de keuken. Een schuursponsje. En vers citroensap. Als ik uitgepoetst ben, is er een uur voorbij. Voor de zekerheid pak ik nog een fles waterstofperoxide. Bacterie-dodend. Ik zet een paar stappen naar achteren. Bekijk het item. En weet nog niet of ik er goed aan heb gedaan. Dit soort dingen koop je liever nieuw. Ik kijk in de spiegel. En moet lachen. Want dapper voel ik me wèl.

(Wordt vervolgd)

Testing, testing, asjemenou

Steeds meer mensen ontwikkelen gezondheidsklachten waar geen oorzaak voor gevonden wordt en krijgen te horen dat het allemaal tussen de oren zit (Lees: inbeelding. Want psychische oorzaken zijn meestal ook niet aan te wijzen). Een steeds groter wordende groep claimt gevoelig te zijn voor electromagnetische velden. Straling van mobieltjes, Dect-telefoons en GSM- of UMTS-masten. Het boek Onzichtbare risico's in het draadloze tijdperk maakt veel duidelijk over dit onderwerp. De video's op het YouTube-kanaal van Arjunus geven ook veel informatie.

Zelf heb ik een tijd geleden mijn magnetron en Dect-telefoon al weggedaan. Maar hoe zit het eigenlijk met al die GSM- en UMTS-masten rondom mijn flat? Aan de overkant van de straat staan er twee. Een paar meter links van mij straalt de volgende en een wandeling van zo'n dertig seconden brengt de vierde mast in beeld.
Door een toevallige samenloop van omstandigheden, kreeg ik de kans om een en ander eens te laten testen en meten. Ik ben het even vergeten, maar ik geloof dat we het hier hebben over uW/m2 (microwatt per m2).

Mij is verteld dat een waarde van ongeveer 5 normaal is. In mijn woon- en slaapkamer sloeg de meter echter uit naar 200. Asjemenou. Gelukkig kan die straling he-le-maal geen kwaad. Volgens de overheid tenminste. En de telefoonmaatschappijen. Grappig is wel dat die laatste groep heeft laten vastleggen dat gezondheidsklachten nooit een reden mogen zijn om die masten te verwijderen. Slimmeriken. Sie haben es gewusst.

(Met dank aan I. en J.)

Bieb

Hè, zijn de drie weken alweer voorbij? Yep, de bibliotheekboeken moeten vandaag terug. Maar ik vermaak me nog volop met dat boek over Bach Bloesemremedies, dat kookboek van Jamie Oliver en die tips en trucs van Photoshop-expert Scott Kelby.

Verlengen dan maar. Dat kost me zo'n twintig seconden. De app De Bibliotheek opstarten, de geleende boeken die op het scherm van mijn telefoon verschijnen even aanvinken en op de knop Verlengen tikken. 'De kosten voor het verlengen van deze items bedragen € 0,00. Gaat u akkoord met deze kosten?' Vooruit dan maar.
Misschien waren het maar tien seconden. Die ervoor zorgden dat Bach, Oliver en Kelby lekker tot 6 augustus in inspirerende letters bij me blijven wonen.

(In de app zit trouwens ook een verlanglijstje. En een optie om boeken te reserveren. Alleen niet om te zien of boeken daadwerkelijk aanwezig zijn in een filiaal).

Kwaad

Gebeuren deze dingen echt? Zeker weten.

• Diagnose kanker gemist bij ME-patiënte

Kleur de dag

Vond ik bij Bruna laatst een sleutelhanger in het tasje met aankopen, zat er nu bij Etos een ingepakt 'armbandje' in. Met een roosje en kleine belletjes. Die - als ik die Granny Squares zit te haken - vrolijk rinkelen. Ach, ik ben ook overal blij mee te maken. Nou ja, behalve met die sleutelhanger.

Kleur de dag

Het pas verschenen Flow vakantieboek is weer zomers genieten. Maar het vakantieboek van vorig jaar is ook leuk om nog eens door te lezen. Mij heeft het daarnaast aangezet om eindelijk eens aan die vrolijke Granny Squares te beginnen. Voor iemand die nog moeite heeft patronen te volgen, is het eerste gehaakte vierkantje toch redelijk gelukt. Dank aan Flow. Nog een paar honderd te gaan, want het doel is een kleurrijk dekentje. Denk ik.

Het balkonleven - Vette oogst rijspeulen

Het balkonleven - Rijspeulen

Ik had nooit eerder van rijspeulen gehoord, maar ze groeien langs het hekwerk van mijn balkon, geven leuke witte bloempjes en zie eens hoe ze liefdevol de tentakeltjes naar elkaar uitstrekken. Of houdt de ene spriet de andere in een wurggreep? Nee, volgens mij willen ze gewoon bij elkaar zijn.