(Met dank aan Mary C.)
Ik ga een hamburger-thuisbezorgservice beginnen. En ik noem het #debezorgdeburger
— Wil Eikelboom (@wileikelboom) October 24, 2015
(Met dank aan Mary C.)
Knapperig, smaakvol en verrassend. Dat zijn ze, deze gouden kaascrackertjes.
Het recept: per cracker een plakje of een beetje geraspte kaas op een bakpapiertje leggen. Tien minuten in de oven op 150 graden Celcius (mogelijk iets hoger of iets langer, afhankelijk van het apparaat). Als de crackers licht kleuren, de oven uitzetten en de kaas een minuut of tien af laten koelen.
Of ik eigenlijk wel een bad had, vroegen de gulle gevers. Jazeker! Ik greep meteen de gelegenheid aan om nog eens te vertellen over hoe en waar ik dat niet al te schone zitbadje met ligmogelijkheden had opgeduikeld.
Ik nam de badthee dus gretig aan en plaatste 's avonds bovenstaande foto op Facebook om te laten zien wat ik nog meer voor mijn verjaardag gekregen had. Waarop mijn broer, een van de gevers, reageerde: 'Als deze bevalt, volgend jaar de soep?'
Het was liefde op het eerste gezicht, met dat witte letterbakje van de Hema. Erik griste het bij de kassa uit mijn handen en gaf het me voor mijn verjaardag. Het vaasje komt uit mijn vaders huis en was na lang twijfelen naar Erik gegaan. Net toen ik dacht dat het leuk zou zijn in de nieuwe letterbak, had hij besloten het ook voor mij in te pakken.
Het gewicht van het ding beperkt de keuze tot even zware edelstenen links, anders hangt de boel scheef. Maar eigenlijk vind ik het letterbakje zonder spullen erin al mooi. Leve kleurtjes. Leve de lente. Leve cadeautjes. Oh, en leve de Hema, waar nog meer verjaardagmoois vandaan kwam.
Wat ik zo leuk vind aan Spotify, is dat ik afspeellijsten kan maken van verschillende stijlen muziek en er naar wens hele cd's of afzonderlijke nummers in kan stoppen. Het geeft een beetje het gevoel van de mix-tapes uit onze jeugd; gevulde cassettebandjes met favorieten van radio of lp.
Maar wat is het ook leuk om af en toe even bij de nieuwe releases te kijken en nieuwsgierig op albumhoezen te tikken om te luisteren naar onbekende namen en nummers. Zo kwam ik afgelopen week de gloednieuwe cd Bluebird van Dawn Landes tegen. Vrijwel meteen in het afspeelrekje gezet om vaker naar te luisteren. Het volume van de iPad hoog en het koffiezetapparaat aan. Perfect muziekje voor de zondagochtend ook, blijkt.
Eén van de geweldige cadeaus die ik gisteren van een fantasievolle driejarige en zijn creatieve moeder kreeg, was het mooiste knutselwerk ter wereld. Beplakt met kralentakken, smiley's en hartjes. Dat hoort gewoon op de bijna even grote wand van mijn boekenkast. Waar het wat mij betreft nog lang zal hangen.
Ik probeer gevarieerd te eten, maar als ik eerlijk ben zijn mijn ontbijt- en lunchmomenten meestal saai, voorspelbaar en fantasieloos. Brood (meestal spelt), boter en beleg en soms een salade. Tot nu. Af en toe probeer ik een recept met havermout uit. Arts en auteur Kris Verburgh zweert bij havermout - zijn boek De voedselzandloper staat op mijn verlanglijst. Maar eigenlijk wil ik ook met fruit aan de gang. En had ik niet geweldig goede herinneringen aan een verblijf in Engeland, waar het stevige, beetje vette ontbijt energie voor een hele dag gaf?
Geïnspireerd door het weblog en de e-books van eetgoedvoeljegoed.com stond er vanmorgen een warme pap op het menu. Een pap van walnoten, zaden, kokos, kaneel en bosbessen. Het is inderdaad weer eens wat anders. Goed kauwen is een must. Misschien ga ik er ook nog wel beter van fluiten.